Materiały edukacyjneTo my pomagamy w pisaniu

Materiały edukacyjne - Informatyka

Historia wirusów komputerowych

Początków teorii związanych z wirusami komputerowymi można doszukiwać się już w 1949 roki, kiedy John von Neumann opublikował dokument związany z teorią i organizacją skomplikowanych automatów. Dokument zawierał opis możliwości programów komputerowych, które mają możliwość samodzielnego rozprzestrzeniania się i kopiowania. Za pierwszego wirusa uważa się program The Creeper powstały w systemie operacyjnym Tenex, który mógł samoczynnie rozprzestrzeniać się w sieci. Administratorzy w celu zwalczania tego wirusa przygotowali program The Reeper, który uważany jest obecnie za pierwszy w historii program antywirusowy.

Pierwsze powszechne wzmianki o możliwościach istnienia wirusów komputerowych pojawiły się w czasopismach naukowych w 1984 roku. Nie zostały one jednak potraktowane poważnie. Zmiana podejścia do zagadnień wirusów komputerowych nastąpiła dopiero w 1986 roku, kiedy przez Stany Zjednoczone przeszła pierwsza duża infekcja wirusowa wywołana przez wirusa Brain. Zdarzenie to wywołało dyskusję w środkach masowego przekazu, jednak jeszcze wtedy nie traktowano stworzenia wirusa jako działanie niezgodne z prawem. Społeczeństwo było zafascynowane nowym pomysłem, jakim były wirusy komputerowe, nie zdając sobie jednocześnie sprawy z konsekwencji, jakie może wywołać atak wirusa. Wtedy znaczna część osób nie była pewna, czy pojawienie się wirusów komputerowych było dziełem przypadków, czy wynikiem świadomego działania. Nawet eksperci komputerowi cieszący się sławą i uznaniem oznajmiali, że istnienie wirusów komputerowych nie jest możliwe.[1] Sytuacja ta zmieniła się kilka lat później, kiedy odkryto wirusa Michael Angelo. Nagłośnienie przez media jego istnienia i masowe akcje ostrzegawcze spowodowały powstanie świadomości zagrożeń związanych z wirusami wśród milionów użytkowników komputerów na całym świecie.

Historia robaków komputerowych rozpoczęła się w laboratoriach firmy Xerox w Palo Alto Research Center. Celem działania tworzonych wtedy programów było wspomaganie pracy systemów komputerowych. Omawiane prace badawcze były prowadzone w połowie lat siedemdziesiątych i wiązały się z możliwościami wykorzystania robaków do równoważenia obciążenia w trakcie przetwarzania. Wykorzystanie tych programów miało wspomagać prace diagnostyczne sieci, wykrywanie uszkodzeń i koordynowanie pracy poszczególnych węzłów sieci. Skutkiem działań tych pierwszych robaków komputerowych było wykrywanie w ramach sieci lokalnej wolnych węzłów i uruchamianie własnych kopii w tych systemach.

Pracownicy laboratoriów Xerox opisali w omawianym okresie eksperyment z uszkodzonym robakiem, którego działanie polegało na lokalizowaniu wolnych komputerów w sieci i uruchamianiu na nich swojej uszkodzonej kopii. Skutkiem jego działania było zawieszanie komputerów a po dłuższym okresie czasu zablokowanie pracy całej sieci. Tak więc mimo zamierzonych pozytywnych rezultatów oddziaływania robaków komputerowych okazało się, że mogą one stanowić potencjalne zagrożenie.

Już w tamtym okresie, podjęto pierwsze prace nad robakami komputerowymi, których celem było wykrywanie obecności innych robaków w komputerach sieciowych i podejmowanie prób ich automatycznego unieszkodliwienia.

Jednym z pierwszych wirusów na komputery klasy PC był The Brain, którego działanie polegało na wyświetleniu na ekranie komputera komunikatu. Istotną rolą w rozwoju wirusów komputerowych odegrał programista Ralph Burger, który w 1986 roku opublikował na forum hakerskim swój pomysł, związany z możliwością rozpowszechniania wirusów z wykorzystaniem plików wykonywalnych DOSa, dzięki dołączeniu kodu wirusa do pliku. Gdy w 1987 roku pojawił się wirus Vienna Ralph Burger wydał książkę "Wirusy komputerowe: Choroba zaawansowanych technologii", gdzie poza dokładnym opisem wirusa Vienna, zamieścił szereg szczegółowych informacji związanych z tworzeniem wirusów. Przyczyniło się w znacznym stopniu do ogromnej popularyzacji pisania wirusów.[2]

---

1. Dobrzycki W. Wirusy komputerowe, Elbląska Uczelnia Humanistyczno-Ekonomiczna, 2001, str. 2.

2. Rupik P. Stary znajomy ... wirus, Vogel Burda Communications, 2004, str. 5.

© 2012 Www.edukacja.mazowsze.pl

licznik